Positieve benadering
Eerst dacht ik dat ik er nóóit zou intrappen: de omroepberichten van de NS waarin ze aankondigen dat de trein op een bepaald tijdstip arriveert. Voor wie nooit met de trein reist, dit is de manier waarop de NS tegenwoordig vertragingen omroept. Dus niet “uw trein heeft zoveel vertraging”, maar “op dat tijdstip komt uw trein aan”. Iedereen weet dat de betekenis hetzelfde is. Maar tot mijn verbazing zijn de nieuwe omroepberichten echt beter voor mijn humeur. Dat leek me een goede reden om het zelf ook eens te gaan toepassen.
De eerste kans kwam bij een adviesgesprek, waarin de klant om een verkeerde training vroeg. Niet echt goed voor de sfeer om je klant uit te leggen dat hij er maar weinig verstand van heeft. Dus heb ik besproken hoe ze met een andere training een resultaat konden behalen dat nóg beter bij hun doelstellingen paste. Daar was de klant heel blij mee. Eventjes had ik het gevoel dat ik loog door er deze draai aan te geven. Maar het was waar, en ik heb het ook waargemaakt. Een geruststelling voor mijn moraal.
Soms is het moeilijk om te bedenken wat nu precies de positieve draai is. Zo herschreef ik vandaag brieven voor een gemeente, waarin de burger leest dat hij geen vergunning krijgt, maar wel leges moet betalen. Tsja, wat kun je daar van maken? Gelukkig bleek dat een afgewezen vergunning goedkoper is dan een afgegeven vergunning. Onder het kopje leges staat nu: “omdat wij uw vergunning hebben afgewezen, hoeft u minder leges te betalen”. Ik ben benieuwd wat mijn klant van deze positieve benadering vindt 
.
May 22nd, 2009 at 2:25
Uitdaging of probleem?
Bij het bespreken van een probleem op het werk word ik doorgaans verzocht het woord uitdaging te gebruiken ipv het woord probleem. Het lijkt erop dat vooral managers hier last van hebben. Op deze manier proberen ze medewerkers te motiveren en hun doelen te halen.
Leiders met een visie hebben meestal een ambitieuzer doel. Een doel waarvoor een organisatie meestal drastisch moet veranderen. Stap een in een veranderproces is de ’sense of urgency’; de hele organisatie moet de noodzaak van veranderen in gaan zien. In deze stap helpt het volgens mijn niet om een probleem een uitdaging te noemen.
We hebben een probleem en daarom moeten we veranderen!
May 23rd, 2009 at 1:19
Hoi Ruud,
Je reactie zet me aan het denken. Dank daarvoor!
Je uitleg met ‘visie’ spreekt me aan. Het gekke was dat de klant in mijn geval al een visie had, en niet doorhad hoe mijn project in hun visie paste. Door zelf die link wel te leggen en dat aan hen te presenteren, stonden ze open voor een andere training.
Wanneer kun je werken vanuit ‘visie’, en wanneer is de kruideniersmentaliteit (noem een probleem een uitdaging) geschikter? Of willen we misschien alleen werken in een context waar ruimte is voor visie? Moeten we geen dingen willen veranderen als er geen probleem is? Of kun je bij elke veranderwens wel een probleem vinden…
Zoals ik al schreef: je zet me aan het denken. Ik ben in elk geval tegen ‘doen alsof’, dus iets een uitdaging noemen terwijl er een probleem is vind ik nooit handig.
Groeten,
Angela