vansontrainingen.nl

Oké, iedereen snapt dat je vandaag nog niet perfect kunt zijn. Perfectie vergt investeren. Het vergt tijd en toewijding. En perfectie vergt planning.

Want als je vandaag nog niet perfect bent, wanneer dan wel? Stap 1 is bepalen op welke leeftijd je van plan bent om wel perfect te zijn. Stap 2 is het maken van een actieplan. En zoals iedereen weet, moeten actieplannen SMART zijn.

Specifiek: geef aan op welke terreinen je perfect wilt worden, en concreet hoe perfectie op dat terrein eruit ziet. Je zult voor elk terrein een eigen SMART-planning moeten maken, anders werkt het niet.

Meetbaar: zorg dat je elk concreet criterium meetbaar maakt. Bij een beetje perfectionist zal in dit gedeelte van de planning het woord ‘altijd’ veelvuldig voorkomen.

Acceptabel: zorg ervoor dat je doelstelling en planning acceptabel zijn voor jezelf en de wereld om je heen. Lukt dat niet, keer dan terug naar stap 1 en 2 en maak een nieuwe planning.

Realistisch: als vandaag niet lukt, en morgen niet, wanneer dan wel? Als het niet lukt om op alle terreinen perfect te zijn, op welke terreinen dan wel? In dit gedeelte van je planning bewaak je de haalbaarheid van je plan. Het plannen van perfectie vergt immers ook een perfect plan.

Tijdgebonden: je hebt je einddatum al bepaalde in stap 1. Vul deze hier in, maar kijk ook of je nog subdata kunt plannen: wanneer moet 50% van je doelstelling bereikt zijn bijvoorbeeld?

Als je dit allemaal gedaan hebt, is het goed om een contract met jezelf op te stellen. Laat dat contract door twee getuigen tekenen. Maak afspraken met deze getuigen hoe vaak jullie bij elkaar komen om te bespreken of je nog volgens plan bezig bent, en hoe er bijgestuurd gaat worden als je van je plan afwijkt.

Tip: Kies minstens één getuige die verstand heeft van projectmatig werken. Die kan eventueel helpen om je plan aan te scherpen voordat het een contract wordt, en heeft bovendien ervaring in het bewaken van planningen.

PS: aanvullingen op dit bericht zijn van harte welkom. Het is de bedoeling dat dit de perfecte tip wordt.

Zelden zo’n weinig inspirerende naam gehoord voor zo’n briljante methode. Aangezien ik laaiend enthousiast ben over mijn opleiding in co-active coaching, willen veel mensen weten wat er zo bijzonder aan is. Ik ga proberen iets van mijn enthousiasme uit te leggen.

Het gaat snel

Co-active coaching is de snelste manier om resultaat te behalen die ik ooit heb meegemaakt. Coachgesprekken van een half uur waarin écht iets verandert? Geen probleem! In de opleiding voeren we coachingsgesprekken van 12 minuten die effectief zijn. Sterker nog, ik heb een heleboel ’speedcoachings’ van 7 minuten zien slagen. Wow…

Het gaat diep

Leuk, al die snelheid, maar gaat het ook ergens over? Ja, over het realiseren van je wensen, over losmaken wat vast zit, over concrete stappen zetten, over de beste versie van jezelf die je wil zijn. Het over gelukkiger worden in je werk en je leven, in welke vorm dan ook. Klinken mijn woorden misschien vaag of abstract? Dat is de coaching zéker niet.

Het is leuk

Snelheid, diepgang, en nog plezier hebben ook? Ja, absoluut. De coaching is creatief, plezierig, luchtig en serieus tegelijk. Het geeft energie, inspireert, relativeert, stimuleert, activeert… De sessies zijn aangenaam verrassend, en het plezier brengt je verder dan waar je was.

Het mag duidelijk zijn: ik ben een fan. Na een driedaagse training zit ik nog vol energie, en heb ik zin om méér te coachen. Wordt vervolgd dus!

Het succes van de RET hangt onder andere van of je in staat bent je eigen gevoelens en gedachten waar te nemen. Yoga, mindfulness, meditatie, er zijn allerlei technieken die je daarbij kunnen helpen. Je kunt het ook gewoon in de kroeg doen, met een biertje erbij.

Ga naar een café, of een andere plek waar je niet snel in je eentje naartoe zou gaan. Neem niks te lezen mee, ga niet sms’en, leid jezelf niet af. Je gaat gewoon zitten, liefst met je rug naar anderen toe, en kijk eens wat er in jezelf allemaal gebeurt. (more…)

“Ik ga vallen. Ik ga vallen. Als ik ook maar een pink beweeg ga ik vallen.” Ik stond op 12 meter hoog op twee mini stukjes plastic, en mijn vingers klemden twee zo mogelijk nog kleinere greepjes vast. Leuk, klimmen op de klimmuur. Mijn klimmaatje zag het van beneden aan, en besloot in te grijpen.

“Vertrouw op je voeten!”, riep ze.

“Oh ja”, dacht ik, “zo werkt dat”. En na drie keer diep ademhalen, mezelf herinnerend aan vertrouwen op mijn voeten, zette ik de volgende – en laatste – stap.

Mooi, de bovenkant bereikt, mezelf overwonnen, en ik mocht weer veilig naar beneden.

Soms klagen mensen over oude wijn in nieuwe zakken. Veel trainingen en theorieën zouden op hetzelfde neerkomen, alleen nét anders gebracht worden. Met een beetje puzzelen krijg ik inderdaad veel verschillende dingen wel aan elkaar verbonden, met grote of kleine overlap. Een gedachtenoefening:

1) RET en Byron Katie werken beide met gedachten. Heel kort door de bocht samengevat: als je je eigen gedachten onderzoekt en uitdaagt, kun je je goed gaan voelen over dingen waarover je je nu niet goed voelt. (more…)

Maar even antedateren dit stukje, dan staat het bij de andere ‘huiswerkjes’. Een tijd lang wist ik geen huiswerk te bedenken voor de rampenfantast. Tot ik onlangs met iemand werkte die wel een hele rijke fantasie bleek te hebben – die nooit de positieve kant opging.

Ze gaat twee dingen uitproberen:

1) zichzelf trainen in succesfantasieën, als aanvulling op het negatieve denken;

2) haar fantasieën naast de werkelijkheid leggen. Komen ze uit? En indien ja (wat ze verwacht), voelt ze zich dan net zo rot als ze zich van tevoren voorstelt? (wat ze niet verwacht).

LFT staat voor lage frustratie tolerantie: het geloof dat je het absoluut niet aankunt als dingen niet goed gaan. Het mag voor zich spreken dat wie dat gelooft, krampachtig probeert te zorgen dat alles goed gaat – en in paniek raakt wanneer het niet zo is. Misschien is expres frustraties aangaan goed huiswerk daarvoor, maar dat komt me licht gemeen over. Daarom een andere tip:

Hou een dagboek of lijst bij van dingen die je aan hebt gekund. Problemen die je hebt opgelost, frustraties die je goed (genoeg) gehanteerd hebt, etcetera. Lees je positieve ‘bewijsmateriaal’ regelmatig door. Je kunt heel veel wél aan, en als je je aandacht daar op richt ga je dat doorhebben.

Positieve gedachten zijn uiteindelijk net zo geloofwaardig als negatieve – alleen een stuk leuker!

Rechtgeaarden? Wat zijn dat nou weer? Bij de uitleg van de RET wordt vaak het woord ‘moraalridder’ gebruikt. Het geeft aan dat het rechtvaardigheidsgevoel van mensen wel eens kan doorschieten. Of het rechtvaardigheidsgedrag. Meestal krijg je zelf pas last van je eigen rechtvaardigheidsgevoel als de wereld zich niet wil aanpassen.

Hoe laat je mensen oefenen met minder moralistisch zijn, vroeg ik me af. Ik heb zelf namelijk ook de indruk dat het prettig is als mensen zich aan regels houden. Wanneer wordt het dan doorschieten? Denk eens na over de volgende gevallen, en of je die achterwege zou kunnen laten. Wordt de wereld er écht slechter van als je:

• niet meer op je rem trapt bij bumperklevers?
• niet expres 120 rijdt op de linker rijbaan om een punt te maken?
• in plaats van preken over vegetarisme of het milieu er een gewone discussie over voert?
• ook eens een keertje te laat komt?
• iets anders nalaat waarmee je nét iets te nadrukkelijk een voorbeeld aan anderen probeert te geven?

Het is zo’n lelijk woord dat de RET gebruikt voor mensen die altijd aardig gevonden willen worden: lovejunk. Het woord klinkt helemaal niet aardig. Hoezo is er iets mis met aardig gevonden willen worden?

Het wordt pas lastig wanneer je allerlei dingen moet gaan nalaten omdat je bang bent dat mensen je anders niet meer aardig vinden. Geen feedback geven, want die zou verkeerd kunnen vallen. Nooit ‘nee’ zeggen, want dat is zo vervelend voor die ander. Waarschijnlijk kun je zelf nog wel wat voorbeelden bedenken.

Ben je zo aardig dat het voor jezelf niet altijd prettig is, dan wordt het tijd om te gaan oefenen. Oefenen in niet altijd 100% aardig zijn. Begin met kleine onaardigheidjes, en onderzoek eens of de wereld dan vergaat. Je ‘vergeet’ iemand een kaartje te sturen. Je belt iemand niet terug die op je voicemail staat. Je legt je voeten op de bank in de trein… Bedenk vooral zelf wat je allemaal kunt doen om je onaardigheidsangst te overwinnen. Gaan de kleine dingen goed, dan kun je voor de lol eens wat grotere proberen.

En dan? Nou, daarna blijf je gewoon aardig zijn wanneer je daar zin in hebt. Maar als het je eens minder goed uitkomt, dan doe je waar jij zin in hebt. Zoals kritiek geven, of een afspraak afzeggen. Van die dingen waarvan de wereld niet vergaat – ook de jouwe niet.

Een perfectionist is vaak erg gericht op wat er beter kan. Laat een perfectionist een brief zien, en hij zal aanwijzen wat er nog allemaal mis aan is. Laat haar een presentatie bekijken, en ze kan feilloos de verbeterpunten noemen.

Maar als je altijd let op wat er beter kan, doe je het in je eigen ogen nooit goed genoeg. De rest van de wereld kan 100% tevreden zijn – maar dan vind jij dat ze er geen verstand van hebben. Je krijgt complimenten, maar denkt telkens ‘het had beter gekund’. Herkenbaar?

Als je hier last van hebt, is het een goed idee om minder scheef te gaan waarnemen. Blijf gewoon zien wat er beter kan, dat kan nooit kwaad. Maar dwing jezelf ook om actief op zoek te gaan naar dingen die goed gingen. Waar waren anderen tevreden over? Waar kun je zelf een beetje tevreden over zijn? Waarin heb je jezelf overtroffen, ook al was het nog niet perfect? Probeer dit elke dag te doen.

Als je jezelf aanleert op deze manier te gaan kijken, wordt het leven leuker. Probeer maar eens!

leg je innerlijke criticus het zwijgen op.

Vergeet luisteren naar je intuïtie of je gevoel. Dat kan morgen weer. Vandaag gaat het om luisteren naar je gedachten. En over hoe dat kan helpen om tot een gezonde blik op dingen te komen.

Luisteren naar je gedachten? Pardon? Het valt niet mee om je gedachten te horen terwijl je zit te dénken. De ene gedachte leidt tot de andere, die weer naar de volgende… Voor je het weet ben je kilometers verder. Luisteren lukt alleen wanneer je niet in die rijdende trein stapt.

Makkelijker gezegd dan gedaan. In yogalessen lukt het me bijvoorbeeld zelden. Hoe harder ik probeer om gedachten los te laten in plaats van ze te volgen, hoe dramatischer het effect. Maar toch. Op onverwachte momenten lukt het soms wel. Zoals vandaag in de auto. (more…)

Binnenkort ga ik bij Schouten en Nelissen een vijfdaagse cursus RET volgen. Een mooie uitbreiding van de ervaringen in het werken met de RET die ik nu heb. Grappig genoeg is de cursus al effectief voordat hij begonnen is.

Vannacht deed ik om 3.00u het licht maar weer aan. Leuk, een weekendje weg met vrienden, maar jammer dat dat altijd betekent dat er te veel herrie is om te slapen. Oordoppen hielpen niet, een mp3-speler hielp niet, dus uit arren moede leek het me beter om te gaan lezen. In de hoop ervan in slaap te vallen, greep ik mijn studieboek RET. Al snel ontdekte ik dat ik goed oefenmateriaal bij de hand had: mijn eigen frustrerende gedachten over het alweer wakker liggen. (more…)

Een mooie uitdaging voor mensen die last hebben van hun perfectionisme: maak het eens SMART. De overtuiging ‘ik moet altijd alles goed doen’ kun je uitdagen door hem specifieker te maken. Wat moet je precies goed doen, en welke dingen mogen (dus) minder goed? Altijd is meetbaar, maar als je het minder belastend wil maken, kun je er een percentage van maken. Acceptabel: dat is de kunst. Waar kun/wil jij als perfectionist mee leven? Realistisch… dat is nou net het probleem aan alles en altijd, dat gaat niet lukken. Wat is wel haalbaar? Tijdsgebonden kan een mooie kans bieden om je perfectionisme per week of dag op maat te maken. Deze week moet ik voor 90% perfect zijn in het rapport dat naar mijn baas gaat, bijvoorbeeld. En volgende week is Carnaval, dan mag het een onsje minder .

Klinkt gek allemaal? Is misschien ook. Maar wie weet word je er minder gek van dan altijd perfect moeten zijn. En ja natuurlijk: als je het woordje ‘moet’ vervangt door ‘wil’, dan schep je nog meer ruimte voor jezelf. Succes!