vansontrainingen.nl

Als trainer probeer je soms jezelf prettig overbodig te maken. Cursisten blijken vaak het meest te leren van elkaars ervaringen en tips, en niet van de theorieën die een trainer aandraagt. Het bij elkaar plaatsen van mensen met een vergelijkbare leervraag, is dus al bijna effectief zonder dat je iets doet 

Nu zijn er op internet nogal veel mensen, dus het leek het me een leuk experiment om te kijken of we zo’n leerervaring ook hier kunnen creëren. Over een tijdje geef ik een aantal trainingen aan projectmedewerkers, dus dat wordt het onderwerp.

Wat zijn jullie ervaringen met het werken in projecten? Wat gaat er goed? Wat gaat er vaak fout? De belangrijkste vraag is misschien wel: Wat is jouw tip aan iemand die voor het eerst in projectvorm aan de slag gaat?

Ik ben benieuwd naar jullie reacties!

Ik ben wat afwezig geweest op mijn blog door de geboorte van mijn eerste kind, een zoon, Milo. Mijn werk is op een gezonde manier een tijdje op de achtergrond, maar het onderwerp communicatie natuurlijk niet. Het cliché dat een kind zonder gebruiksaanwijzing komt, is ook op mijn kind volledig van toepassing. Dus kijken we en puzzelen we: Was will das Kind?

Al puzzelende vroeg ik me af waarom mensen het kijken naar lichaamstaal lijken te verleren. Als kind ben je erg op lichaamstaal gefocust, zeker wanneer je de taal nog niet begrijpt. Als ouder ben je op de lichaamstaal van je kind gericht, al is het maar wanneer het kind nog geen taal beheerst. En toen moest ik lachen: stel je eens voor dat je je collega’s of baas even intensief bestudeert als een kind? Hoe ongemakkelijk zouden ze zich voelen onder al die aandacht. En hoeveel minder zou je aan je werk toekomen? Maar hoeveel zou je over ze leren…

Voorlopig bestudeer ik nog uren de kleine. Ik hoor hem nu huilen, maar heb geen idee wat zijn ‘intonatie’ betekent. Dus ga ik maar weer eens kijken. Bij gebrek aan een gebruiksaanwijzing zou ondertiteling erg fijn zijn, maar we roeien met de riemen die we hebben. Eens kijken wat ik ervan kan leren voor mijn werk!

Het trainingsseizoen is bijna afgelopen. Het is tijd voor losse eindjes en pas op de plaats. Voor mij blijft juli meer een eindejaarservaring dan 31 december. Ik rond nu een jaar af, en begin in augustus aan een nieuw jaar.

En dus komt ook die behoefte aan terugblikken en vooruitkijken die traditioneel bij oud&nieuw hoort. Mijn terugblik is erg positief. Een drukke eerste helft van het jaar, met veel leuke trainingen. Met name het traject bij de gemeente Aalten kostte veel tijd, maar het was ook ontzettend leuk. Zo heb ik voor Aalten voor het eerst een elektronische leeromgeving ontwikkeld (met alle vallen en opstaan dat daarbij hoort). Ik heb de gemeente mogen adviseren (en trainen) over hun schrijfstijl, en meegewerkt aan de herschrijvingen van groot een aantal moeilijke brieven. Een cursist vertelde dat een lezer zei: ‘ik begreep de brief die ik van jullie kreeg, dat was eigenlijk voor het eerst’.

Maar er waren nog meer mooie projecten. Bij SOD-opleidingen heb ik meegewerkt aan een flinke ommezwaai van de opleiding, van enigszins competentiegericht naar veel meer competentiegericht. Zowel de prettige samenwerking als de kwaliteit van de verbeterslag maakten dit project -dat onder flinke tijdsdruk stond- tot een klein feestje. Het blijft me boeien: hoe zorg je dat mensen leren wat ze moeten leren? Hoe maak je het interessant, uitnodigend, werkbaar? De eerste positieve evaluaties van cursisten zijn binnen (veel zelfs) dus ook daar hebben we een mooi resultaat geboekt. Wat nog meer? (more…)

Het is een rare bedoening, dat Twitter. De kritiek op het fenomeen valt overal te lezen, die hoef ik niet te herhalen. Ik vind het naast vreemd en overbodig ook leuk en nuttig – mits met mate geconsumeerd. Dit bericht op mijn blog is een test, om te kijken of het me gelukt is om mijn blog door te linken aan Twitter.

Waarom ik Twitter? Omdat ik nieuwsgierig was: Is het wat? Kan ik er wat mee? Heb ik er wat aan? Wat hebben dit soort communicatiemiddelen met mijn werk (communicatie) te maken? Wat bieden ze mij als ondernemer?

Voorlopig ben ik positief: Twitter biedt me kennis (ben ik dol op) en interactie (vind ik fijn). Ik word er ook kritisch van, merk ik. Wie veel schrijft over dingen die mij niks interesseren, volg ik niet. Een mooie oefening voor een assertiviteitstraining: mensen gaan volgen, en dan weer ont-volgen… .

Eerder heb je kunnen lezen hoe je een goede inleiding maakt. Het maakt daarbij niet veel uit of je een brief schrijft, een presentatie houdt of een gesprek voert – voor de inhoud tenminste. Degene met wie je communiceert zit met dezelfde vragen, dus die beantwoord je aan het begin: waar gaat het over, waar komt het vandaan, en wat gaat er nu gebeuren.

Geldt hetzelfde voor de kern? Kun je consequent dezelfde tip toepassen, of maakt je communicatiemethode hier wél verschil?

Ik denk dat het uitmaakt wat het doel van de communicatie is. Mijn verhaal over de inleiding geldt dit vooral als je de ander wilt informeren. Voor overtuigen kun je maar beter andere methodes gebruiken.

Stel je voor: “Wij bieden u deze commercial aan, omdat wij u graag ons product willen verkopen. Het gaat om product X. De komende 30 seconden zullen wij u duidelijk maken dat dit product het beste is dat er op de markt is.“  Of bij vermaak als doel: “Dit boek heb ik geschreven omdat schrijven al heel lang mijn passie is. Het gaat over een jong heksje. In de komende drie delen kunt u lezen hoe zij de wereld van de ondergang redt.” (more…)

Toen ik voor het eerst van Wordle hoorde, leek het me vrij zinloos. Alle woorden uit een tekst op een grote hoop gooien, ze tellen, en er dan een plaatje van maken… Ziet er leuk uit, maar wat moet je ermee?

Weken later blijken woordwolken meer dan alleen mooi of lollig. Ze kunnen in één oogopslag een beeld geven van wie of wat je centraal stelt in een tekst. Hoe dikker en groter het woord, hoe vaker het voorkomt in de tekst. Het maakt dus snel de rode draad duidelijk. Probeer je klantvriendelijk te schrijven en het woord ‘niet’ springt naar voren uit de woordwolk, dan gaat er iets niet goed.

Woordwolken zijn dus bruikbaar voor het geven van feedback. Voer een tekst in, en bespreek met de cursist welk beeld er uit de wolk naar voren komt. Is dat het gewenste beeld? Indien niet, wat moet er dan anders?

Ik zie nog veel meer toepassingen van woordwolken. Ze zijn bruikbaar in trainingen, als startpunt om bepaalde onderwerpen te bespreken. Ze zijn een leuk kadootje: een liefdesbrief per woordwolk. Je kunt er je weblog mee checken (hoe staat het met je corporate identity?). Of je hele dagboek invoeren, en kijken wat de rode draad van je gedachten zijn…

OK, ik sla op hol. Het mag duidelijk zijn dat de woordwolk me heeft kunnen inspireren. Wil je meer praktische ideeën, bekijk dan de presentatie van Tom Barrett. De woordwolk van mijn site, vind je als je klikt op (more…)

Lieve lezers, ik ben niet kwijt. Ik experimenteer alleen even wat meer met mijn elektronische leeromgeving dan ik op mijn weblog schrijf.

Natuurlijk maak ik het verhaal over inleiding-kern-slot dat ik al begonnen was nog af. Ik heb ook al meer onderwerpen in gedachten. Blijf lezen dus!

Ik ben al weken van de wereld. Ik ben aan het moodlen. Het is puzzelen, zoeken, zegevieren. Het is werk, het is een hobby, het is bijna verslavend. Het is open source, en ik vind het cool.

Moodle is een elektronische leeromgeving. Een tijdje terug heb ik er al mee geëxperimenteerd (zie in het rechtermenu onder ‘Links’, Online cursusmateriaal). Nu doe ik het voor een klant, en ben ik er serieus ingedoken.

Ik ben nu manus-van-alles: de leeromgeving inrichten, functionaliteiten uitzoeken, materiaal en oefeningen bedenken, controleren of dingen werken. Ik ben ook systeembeheerder, voor mij een geheel nieuwe uitdaging.

Het resultaat is lichte uitputting en een leeromgeving waar ik trots op ben. De eerste cursisten hebben er gebruik van gemaakt. Het werkt! (more…)

Cijfers die boekdelen spreken (of juist niet). We leren:

10% van wat we lezen
20% van wat we horen
30% van wat we zien
50% van wat we zien en horen
70% van waar we over gediscussieerd hebben met anderen
80% van wat we persoonlijk ervaren hebben
95% van wat we uitleggen aan anderen

Eigenlijk zou iedereen wat hij leert dus moeten overbrengen aan anderen…

Voor de aanhangers van NLP wordt dit bericht oud nieuws, voor mij was het een ontdekkinkje.

In een eerdere post schreef ik ‘luister naar je gedachten’. Voor mij is het namelijk vanzelfsprekend dat gedachten vooral in woorden komen. In een mindfulnessmeditatie kwam ik onlangs een andere instructie tegen: kijk naar je gedachten. Ik was enigszins in de war: “Gedachten zien? Hoezo dan?” Ik vond het erg inefficiënt om ze eerst voor me te zien in woorden en dan te gaan lezen.

Uit de instructie bleek dat er mensen zijn die vooral in beelden denken. Iets dat ik best ooit gehoord had, maar dat nooit eerder echt was doorgedrongen. Dus, voor degenen die de instructie ‘luister naar je gedachte’ een verwarrende instructie vonden: kijk eens naar je gedachten. Eens zien of dat beter werkt. (En laat mij dat dan weer horen )

“Is het niet gewoon mediteren voor mensen die niet zweverig willen klinken?” Dat is wat ik me afvroeg toen ik voor het eerst van mindfulness hoorde. Intussen ben ik er drie dagen in getraind en heb ik veel meditatiehuiswerk gedaan. Desondanks is mijn antwoord op mijn eigen vraag ‘nee’. Zo simpel is het ook weer niet.

Wat is het wel? Mindfulness is een aandachtstraining die je helpt om uit je doe-modus te komen (analyseren, dingen oplossen, ergens aan werken). Je gaat op zoek naar de zijns-modus: ervaren en laten zijn wat er is.

“Waarom zou je dat willen? Wat is het nut?”, vragen taakgerichte mensen zich dan af. Nou, bijvoorbeeld om buiten je automatische gedragspatronen te kunnen blijven. Als je niet automatisch reageert, kan het namelijk best zijn dat er een betere reactie is dan je eerste. De combi met de RET is helemaal sterk: mindfulness helpt om de belemmerende gedachten in jezelf op te merken.

Mindfulness is meer dan alleen mediteren. Is het beter? Nee, denk ik. Is het slechter? Nee, ook niet. Voor mij is het wel veel praktischer: makkelijker om in mijn dagelijks leven in te passen. En dat vind ik een heel groot voordeel. Ik mindful nog wel even door de komende tijd, ook al is de training helaas afgelopen.

Leuk filmpje van Yes Minister waarin gechoqueerd gereageerd wordt op het voorstel om projecten faalcriteria en een hoofdelijk verantwoordelijke te geven: http://nl.youtube.com/watch?v=b8TxUkZ3gxA .

26 maart 2009: helaas, deze link doet het niet meer. Ik laat hem staan, in de hoop dat de maker ervan hem weer toegankelijk maakt. In de toekomst hoop ik wat nieuwe sites aan het lijstje toe te voegen, als ik het wat minder druk heb.

Altijd een ramp: de vaste voorzetsels in het Nederlands. Er zit weinig logica in en er zijn 1000 vast combinaties. Regelmatig oefenen is het enige dat helpt. Daarom verzamel ik hier een paar leuke sites:

http://62.213.205.162/hotpot/index.htm (selecteer achtereenvolgens: Moedertaal Nederlands, niveau 1, grammatica, toon lijst, voorzetsels) (of selecteer: Nederlands-anderstaligen, niveau, grammatica, toon lijst, voorzetsels)

Het succes van de RET hangt onder andere van of je in staat bent je eigen gevoelens en gedachten waar te nemen. Yoga, mindfulness, meditatie, er zijn allerlei technieken die je daarbij kunnen helpen. Je kunt het ook gewoon in de kroeg doen, met een biertje erbij.

Ga naar een café, of een andere plek waar je niet snel in je eentje naartoe zou gaan. Neem niks te lezen mee, ga niet sms’en, leid jezelf niet af. Je gaat gewoon zitten, liefst met je rug naar anderen toe, en kijk eens wat er in jezelf allemaal gebeurt. (more…)

… op mijn experimentele cursussite:

www.vansontrainingen.nl/cursussen.

Ik merk dat de zoekmachines deze pagina nog niet goed vinden, terwijl mensen wel op zoek zijn naar meer info. Bij deze dus!

Het is zo’n woord dat nogal eens langskomt bij trainers: inspiratie. Soms wordt ik er flauw van, wanneer er te weinig tijd of diepgang in zit. ‘Noem even je inspiratie en dan kunnen we door naar de volgende oefening’. Of wanneer ik op een bijeenkomst moet gaan luisteren naar de inspiratie van mensen die ik helemaal niet ken. ‘Leuk dat jouw kinderen je inspireren, maar wat moet ik daarmee?’. Not done, vrees ik, maar ik ben ook maar een mens.

Volgens Van Dale betekent inspiratie ‘bezieling’. Je vraagt dus eigenlijk aan iemand ‘Wat bezielt jou?’ als je naar diens inspiratie vraagt. Lollig. Ik blijk grootheidswaanzin te hebben, ontdekte ik toen ik mezelf deze vraag stelde. (more…)

Handig. Zojuist hebben we met een minidenktankje, out of the blue, even de kwestie ‘competentiegericht leren’ opgelost. Welke kwestie? Nou, dat deze vorm van leren nog wel eens botst met diplomavereisten – voor volwassen deeltijders in elk geval. Hoe geef je praktijkgericht onderwijs als iedereen een andere werkplek heeft, met andere wensen en vereisten? Hoe toets je op een opleiding of mensen competenties in de praktijk verworven hebben?

Tatatataaaaah: door een competentie’rijbewijs’ in te voeren – met excuses voor dit vreselijke woord. (Een prachtwoord, zal ik maar zeggen.) Het levert hopelijk wel een duidelijk beeld op: met een individueel examen per competentie bekijken of iemand zó functioneert in praktijk dat hij/zij de wijde wereld in mag. Welke competenties je in welke context moet hebben, daar zijn al dikke stapels papier over.

In plaats van een diploma, neem je een set rijbewijzen mee naar je werkgever. En als je papieren niet meer helemaal kloppen, haal je gewoon een rijbewijs bij. (more…)

Soms klagen mensen over oude wijn in nieuwe zakken. Veel trainingen en theorieën zouden op hetzelfde neerkomen, alleen nét anders gebracht worden. Met een beetje puzzelen krijg ik inderdaad veel verschillende dingen wel aan elkaar verbonden, met grote of kleine overlap. Een gedachtenoefening:

1) RET en Byron Katie werken beide met gedachten. Heel kort door de bocht samengevat: als je je eigen gedachten onderzoekt en uitdaagt, kun je je goed gaan voelen over dingen waarover je je nu niet goed voelt. (more…)

Hilarisch filmpje van het Belgische Alles kan beter, over stukjes communicatiegebeuren naar de ander toe:

Algemeen verbeterd Nederlands

Presentatietrainingen grossieren in tips over hoe het moet. Een aantal richt zich ook op het bestrijden van spreekangst. En altijd krijg je feedback over hoe het beter kan. Tips, angstreductie en feedback zijn uitstekende onderdelen voor een presentatietraining. Maar als dat alles is, dan mis ik iets. Wie ben jij?

De kunst van het spreken voor groepen, is in mijn ogen de kunst van het jezelf zijn. Een licht stuntelige presentatie van iemand die zichzelf is, is 100 keer boeiender om naar te kijken en luisteren dan een technisch perfecte presentatie van iemand ‘zonder gezicht’. Je moet dus met jezelf leren werken, in plaats van tegen jezelf in gaan. Hoe doe je dat? (more…)

Als ik ergens een hekel aan had, was dat aan het updaten van mijn CV. Veel werk, met weinig concreet resultaat.

Gisteren was dit ineens anders. Een grote klant wilde een recent CV hebben, om me op meer trainingen te kunnen inzetten. Met tegenzin ging ik aan de slag, om twee uur later heel vrolijk te eindigen. Natuurlijk, het was weer veel werk. Maar wat lekker om eens op een rijtje te zetten:

Ik blijk meer ervaring en kennis te hebben dan ik zelf dacht .

Het was bovendien leuk om de standaardopzet voor een CV te negeren. Anders moet de de lezer zich eerst door mijn academische carrière heenworstelen voordat blijkt dat ik een ervaren trainer ben. Niet handig. Maar hoe dan wel? (more…)

“Nou ja, ik reageer daar gewoon niet op. Voor je het weet krijg je ik-weet-niet-wat over je heen.” Aan het woord is een cursist in een training omgaan met klachten. Hij vertelt over een mail die je ook niet als klacht zou kunnen zien. Gewoon laten liggen dus, dan is er niks aan de hand.

Behalve bij de klant dan. De meesten van ons hebben meer met hun leven te doen dan mailen aan bedrijven. Als we die moeite toch nemen, is het meestal omdat we ons écht aan iets geërgerd hebben. Vaak krijgen we dan een bericht dat we binnen drie dagen antwoord krijgen. Om vervolgens niets meer te horen…

De meeste bedrijven geven aan de ‘voorkant’ vreselijk veel geld uit om klanten binnen te halen. Imago, huisstijl, reclames, kortingen, je kent het wel. Maar de tevredenheid van klanten hangt uiteindelijk af van hoe ze behandeld worden. En als het mis is, willen ze niet afgescheept worden.

Niet laten liggen dus, die onvrede, maar erop af. Door mee te leven, uitleg te geven, fouten te erkennen als dat aan de orde is. Krijg je dan ik-weet-niet-wat op je af? Misschien eventjes, vaak ook niet. Maar anders gebeurt het achter de rug van je bedrijf om, tegen veel potentiële andere klanten. En daar kan geen reclamebudget tegenop!

Ik ben niet zo’n surfer, dus mijn collectie instructieve filmpjes schiet nog niet echt op. Gelukkig kom ik wel leuke dingen tegen tijdens het zoeken. Zoals de Lama’s met een stuk over de allerslechtste slechtnieuwsbrenger aller tijden in het ziekenhuis. Doorspoelen naar 1.47 voor het begin hiervan.

Oktober 2008: helaas is dat filmpje niet meer beschikbaar. Kijk in plaats daarvan naar een instructie van John Cleese hoe het wel moet.

Mijn oude intervisiegroep is aan gezelligheid ten onder gegaan. We kwamen sinds onze opleiding bij elkaar om het over trainingsgerelateerde dingen te hebben. Maar ja, we wilden graag eerst bijkletsen. Dat bijkletsen duurde steeds langer. Nu zijn we los van elkaar nog vrienden, maar intervisie doen we niet meer.

Grappig genoeg bleken juist oude vrienden bereid om een avondje ‘officieel’ te gaan denken. Ik wilde graag een aantal reflectiemethoden uitproberen en vroeg wie er mee wilden doen. Gisteravond hebben we onze eerste bijeenkomst gehad.

Ik was blij verrast. (more…)